| Logs van COACHCOUNSELLOR |
--- Archief ---
|
|
22-09-2006 - Verschillen Stress, burn-out, overspannen, RSI etc.
Verschillen: Stress, spanningsklachten, werkstress, overspannenheid, burn-out, RSI en vermoeidheid syndromen
Stress:
Brengt het lichaam in staat van paraatheid. Het stelt mensen in staat extra alert te reageren en geconcentreerd te werken. Na afloop van zo’n situatie stroomt de spanning vanzelf weg en komt het lichaam, de ademhaling en de geest weer tot rust. 'Gezonde' stress is functioneel.
Stress is 'gezond' zolang de eisen die aan iemand worden gesteld of die iemand aan zichzelf stelt, niet hoger zijn dan wat de persoon aankan. De draaglast (de belasting) en de draagkracht (de belastbaarheid) moeten met elkaar in evenwicht zijn. Sommige situaties leveren stress op zonder dat deze functioneel is. Bijvoorbeeld wanneer de werkdruk constant te hoog is, of als er op het werk en/of thuis voortdurend spanningen zijn en er geen herstelmomenten zijn. Deze stress is niet meer 'gezond' en veroorzaakt overbelasting, hoe langer deze situatie duurt hoe erger de klachten, uiteindelijk raakt men uitgeput.
Spanningsklachten:
Hierbij zijn er geen beperkingen in het beroepsmatig of sociaal functioneren. Wel kunnen er functionerings symptomen zijn zoals concentratieverlies, gevoelens van overbelasting en prikkelbaarheid. Kortdurend tot zes weken.
Werkstress:
Hierbij is er nog sprake van een hanteerbaar klachtenbeeld. Duurt ongeveer 12 weken.
Overspannenheid:
Ook wel surménage genoemd. Er is sprake van een tijdelijke crisis met een korte voorgeschiedenis tot ca. 12 weken. En een aantoonbare beperking in het beroepsmatige of sociale functioneren. Ontstaat binnen drie maanden als reactie op een gebeurtenis (fusie, reorganisatie, verhuizing, ziekte of overlijden van naaste, enzovoort). Gaat gepaard met veel stressklachten zoals huilbuien, een gevoel van opgejaagdheid, niet goed kunnen slapen, nek –en hoofdpijn (zie signalen). De energie is nog niet op: uitputting is niet de klacht die op de voorgrond staat. Dat zijn veel meer labiliteit en opgejaagdheid. Er is tijd en rust nodig om hiervan te herstellen.
Burn-out:
Heeft een chronisch klachtenbeloop in tegenstelling tot overspannenheid. Het ontstaat na langdurige overbelasting van lichaam en geest (minimaal een jaar), veroorzaakt door een niet specifieke of herkenbare gebeurtenis (wel eventueel een aanleiding).
Er is een ernstige beperking in het beroepsmatige en sociale functioneren (zie signalen). Iemand is helemaal op en wil niet meer, heeft geen energie meer. Er is distantie en een verminderd gevoel van competentie. Eventuele depressiviteit hierbij is eerder een gevolg van burn-out, dan een oorzaak. Alleen rust en tijd helpt bij burn-out niet meer. Hierbij is intensieve begeleiding, op zowel mentaal als fysiek gebied nodig. (zie Burn-out)
RSI: (Repetitive Strain Injury)
Is een verzamelnaam voor allerlei klachten, symptomen en syndromen welke beginnen aan spieren, pezen en gewrichten rond het nek- schouder- arm- pols- en hand- gebied. Risicogroepen zijn mensen die werkzaamheden verrichten waarbij vaak repeterende hand/arm bewegingen worden gemaakt in een vaak dezelfde ongunstige houding. Werkstress speelt een grote rol bij het opbouwen van deze klachten.
Naarmate men langer wacht met actie tegen RSI te ondernemen worden de klachten hardnekkiger, complexer en houden langer aan. Het klachtenpatroon kan uiteindelijk veel op dat van burn-out (zie signalen) gaan lijken. Mensen met RSI hebben dezelfde persoonlijkheidstrekken als mensen met burn-out (zie achtergronden).
Ook hierbij is intensieve begeleiding nodig op zowel fysiek als mentaal gebied. (zie RSI)
Vermoeidheid syndromen:
Alle chronische vermoeidheid syndromen lijken in bepaalde opzichten op elkaar en er is geen goede medische verklaring voor te vinden.
Klachten na bijvoorbeeld een virale infectie wordt: ME of CVS genoemd, klachten na een botsing met nek-hoofdpijnklachten heet: het Whiplash-syndroom, na een hersenschudding: Hoofdpijn syndroom, wanneer spierpijn overheerst heet het: Fibromyalgie, bij maag-darmklachten: geirriteerd Colon-sydroom en wanneer werkstress een belangrijke aanleiding lijkt: Burn-out. Bij al deze syndromen is goede begeleiding nodig op zowel fysiek als mentaal gebied.
Pessimisme leidt tot zwakte, optimisme tot kracht.
Gepost door: agnesvs op 22-09-2006 om 22:48
|
|
22-09-2006 - Overspannen
De werkdruk in Nederland is het hoogst in heel Europa. Vier procent van de Nederlandse beroepsbevolking kan worden aangemerkt als “burnout�. Burn-out ontstaat na jarenlange stress op het werk of privé of een langdurige combinatie hiervan.
Het lange termijn gevolg hiervan is uitputting zowel lichamelijk als geestelijk, verminderde motivatie, een cynische, afstandelijke houding en terugtrek gedrag ten aanzien van het werk en het gevoel van verminderde competentie ten opzichte van het werk.
Mensen met een verhoogd risico op burn-out onderdrukken vaak de eerste symptomen en willen niet erkennen dat ze een potentieel probleem hebben. Vaak is men zich er ook niet van bewust wat de waarschuwingssignalen (zie signalen) zijn. Men is (soms letterlijk) 'de weg kwijt', snappen hun eigen gedrag niet meer en weten niet hoe ze verder moeten. Zonder intensieve deskundige begeleiding (liefst in de beginfase), kan dit uiteindelijk een zeer langdurig proces worden.
Er is veel onbegrip over burn-out. Het begint met vage klachten, is een sluipend proces en is niet medisch vast te stellen door lichamelijk onderzoek, wel door goede gerichte vragen. Het is dan ook geen ziekte in de zin van het woord, wel heeft men last van invaliderende lichamelijke klachten en psychisch ongemak als emotionele labiliteit.
De oorzaak zit in een verstoorde balans tussen draagkracht en draaglast. Ook persoonlijkheids eigenschappen, gedragspatronen, belemmerende overtuigingen, blinde vlekken, sociale steun en factoren als oa weinig zinvol werk, slechte werk/privé sfeer spelen een belangrijke rol hierbij(zie achtergronden).
Burn-out klachten vragen om zowel mentale als fysieke, intensieve begeleiding. U doorloopt een traject waarbij beiden aandacht krijgen. Als uw fysieke conditie vooruit gaat, heeft dat ook invloed op uw mentale gesteldheid. Lichaamsbeweging vergroot naast de fysieke weerstand ook de geestelijke veerkracht.
Ik begeleid u als (ervarings) deskundige in dit proces, wat uiteindelijk veel voldoening geeft. Het is mogelijk om, afhankelijk van de mate van burn-out, binnen zes tot tien weken weer (part-time) aan het werk te gaan.
Accepteer uzelf met al uw (on)hebbelijkheden.
Hartelijke groet, Agnes Vieyra
Voor meer informatie: www.coachcounsellor.nl agnes@coachcounsellor.nl
Gepost door: agnesvs op 22-09-2006 om 22:46
|
|
|